Jaarthema 2022


Beste organisatoren van de bedevaarten,
beste vriendinnen en vrienden,

Toen wij u in het voorjaar van 2020 onze informatiebrochure toestuurden, verheugden wij ons erop met u samen te werken in dienst van de pelgrims. De pandemie heeft al onze plannen ernstig verstoord. Van ganser harte hopen wij dat u, uw gezin, uw parochie en uw onderneming de crisis van de afgelopen twee jaar veilig zijn doorgekomen.

Net als wij, had u zoveel dingen willen doen, maar onze handen waren soms gebonden. Vooral het reizen per bus of vliegtuig was bijzonder moeilijk te organiseren. Ook nu nog drukt onzekerheid op onze planning. Niettemin stemmen de laatste ontwikkelingen ons voorzichtig optimistisch.  Er lijkt licht aan het eind van de tunnel te zijn.

In de afgelopen maanden hebben vele pelgrims mij gezegd dat zij uitkijken naar hun volgende verblijf bij de Maagd der Armen. En dit zijn niet zomaar loze woorden. In oktober, op de laatste dag van een bedevaartseizoen dat in mineur verlopen was, vertelde een Vlaamse organisator mij trots dat hij drie bussen had gevuld, iets wat hem nog nooit was overkomen.

Ja, ik ben er vast van overtuigd: na een lange dorre periode voelen velen de behoefte om hun dorst te lessen bij de bron van Banneux. Vandaar ook ons jaarthema voor het komende seizoen 2022: Kom, Maria roept je!

Beste organisatoren, aarzel niet om in 2022 pelgrimstochten aan te bieden. De vele potentiële pelgrims zullen u zeker dankbaar zijn!

En wij in Banneux zullen er alles aan doen om onze bezoekers onvergetelijke uren en zelfs dagen met de Maagd Maria te bieden.

In de hoop u spoedig weer te zien, groet ik u zeer hartelijk,

                                                                                                E.H. Leo Palm, Rector


Kom, Maria roept je!

 

De Mooie Dame, stralend van licht, fascineerde de kleine Mariette vanaf de allereerste verschijning op de avond van 15 januari 1933. Met een handgebaar nodigde ze het jonge meisje uit om naar haar in de tuin te komen. Toen het kind het raam verliet en naar de deur liep, greep Mama Beco, bang en bijgelovig, in en deed de deur op slot. Die avond bleef de deur gesloten. Tot ergernis van Mariette was er geen echte ontmoeting.

 

Drie dagen later, op woensdag 19 januari, sluipt Mariette zonder medeweten van haar moeder naar buiten, knielt op het tuinpad en wacht, terwijl ze de rozenkrans bidt. Door de aanwezigheid van Maria raakte het kind in extase, en haar vader rende ontzet naar het dorp om kapelaan Jamin te roepen. Aangezien die niet thuis was, gingen zijn zoon Julien Beco en de heer Charlesèche met hem naar huis terug. Toen ze bij de tuin aankwamen, zagen ze Mariette de weg aflopen en riepen haar toe: “Maar waar ga je heen?”  “Ze roept me!” Vol vertrouwen volgt het kind de Mooie Dame naar de bron…

“Ze roept me!” Sinds 1933 hebben miljoenen pelgrims gehoor gegeven aan de oproep van de Maagd der Armen. Vol vertrouwen gaan zij op weg naar de bron van Banneux om daar uit de bron te putten. De pandemie, herhaalde lockdowns en reisbeperkingen weerhouden velen ervan op Maria’s uitnodiging in te gaan en naar Banneux te komen, ook al willen zij dat, net als Mariette, met heel hun hart. Laten we niet bang zijn onze deuren te openen, hindernissen te overwinnen en grenzen te overschrijden. De Maagd der Armen nodigt ons uit in ‘haar’ heiligdom van Banneux. “Kom, ze roept je!”

 

Volg Me maar!

De oproep van de Maagd der Armen is aan jou persoonlijk gericht, ook als je als gezin of in groep komt. Maria wil voor jou doen wat ze voor Mariette deed. Zij wil je ontmoeten, als een moeder die haar genegenheid en tederheid toont aan elk van haar kinderen.

Ik zeg het steeds weer: Maria vroeg om een kleine kapel, het is niet mogelijk om er met velen tegelijkertijd binnen te komen. Als er een menigte is, moet je geduld hebben en in de rij gaan staan. Zij nam een voorbeeld aan Jezus: Wanneer Hij zich voorstelt als de Goede Herder, durft Hij te zeggen dat Hij zijn schapen kent en ze allemaal bij hun naam noemt. (vgl. Joh 10,3)

Is dit niet één van die prachtige ontdekkingen die we in de Bijbel opdoen? De oproep van de Heer is heel persoonlijk! Mozes, Mozes! (Ex 3,4); Samuel, Samuel! (1 S 3,10); Marta, Marta! (Lc 10,41); Jij bent Simon! (Joh 1,42); Maria! (Joh 20,16) … Net als God, net als Jezus, wil Maria een persoonlijke relatie aangaan met ieder van ons. Mariette ontving een levenslange genade door de liefdevolle en welwillende blik die de Mooie Dame haar toewierp. Zo kostbaar bent u in mijn ogen, zo waardevol: Ik houd van u! (Js 43,4)

 

“Ga met ons mee, Maria”

De Maagd der Armen vraagt niet enkel om een ontmoeting. Ze nodigt Mariette uit om haar te volgen.

Ik word het nooit moe pelgrims eraan te herinneren dat Maria het kind nooit de rug heeft toegekeerd. Zij wendde nooit haar ogen van haar af en moedigde haar aan om verder te gaan met het vertrouwen van een kind.

Door Maria zet de jonge zieneres beslissende stappen in haar geloofsleven, dat al enige tijd op een laag pitje stond. Ze haasten zich niet naar de bron. Maria stopt, het kind knielt neer, zegt een paar weesgegroetjes, staat op en vervolgt haar weg naar de bron. Op verzoek van de Mooie Dame, duwt ze haar handen in het water. Eenvoudige gebeden, eenvoudige gebaren, binnen ieders bereik! Eenvoudig, zeker, maar wat een diepgaande manier om opnieuw in contact komen met de genade van het doopsel!

Als we ermee instemmen, waakt Maria vanaf dat moment over ons tot de dag van onze dood. Zij is bereid met ons mee te gaan op onze pelgrimstocht op aarde naar de hemelpoort.

 

“Kom naar mij, jullie allemaal”

Maria roept ieder van ons persoonlijk. Maar zij wil van ons geen individualisten of zelfs egoïsten maken. Meestal spreekt ze in het meervoud: “Deze bron is voor alle naties, voor de zieken.” “Gelooft in mij!” “Bidt veel!” “Ik ben de Maagd der Armen.”

Zoals de Vader in de hemel, zo wil ook zij haar kinderen samenbrengen in hetzelfde Vaderlijke Huis, rond dezelfde tafel. Om de kinderen van God die verstrooid zijn, te verzamelen en tot eenheid te brengen. (Joh 11,52) Dit is de zending die de Vader aan zijn geliefde Zoon toevertrouwt, een missie die Hij volledig vervult wanneer Hij aan het kruis wordt opgeheven: Ikzelf moet van de aarde omhoog geheven worden en zo haal Ik allen naar Mij toe. (Joh 12, 32)

Om hen die verstrooid zijn bijeen te brengen, om hen die verdeeld zijn te verzoenen, om hen die gescheiden zijn bijeen te brengen… Dat is het grote plan van onze God. Wat zijn we er nog ver van verwijderd!

 

Toch leggen grote en kleine wereldgebeurtenissen de open wonden van onze menselijkheid bloot. Het isolement van zieken en bejaarden tijdens de gezondheidscrisis; de groeiende kloof tussen arm en rijk als gevolg van de energiecrisis; de 20 jaar nutteloze oorlog om terrorisme en religieus fanatisme uit te roeien; de natuurrampen als gevolg van de klimaatcrisis… Denken mensen nog steeds – door naïviteit of trots? – dat ze er mee weg kunnen komen? Maar is deze droom geen illusie? Het is hoog tijd dat wij luisteren naar Jezus, die ons gezegd heeft: Komt allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn, en Ik zal u rust geven. (Mt 11,28) Is het niet hoog tijd dat iedereen zich tot dezelfde Bron wendt, zich daar rond verzamelt en daaruit de Liefde voor anderen put, de Liefde voor de hele Schepping?

 

“Kom naar buiten!”

Wanneer Maria ons naar de bron leidt, wil zij ons weer in contact brengen met ons doopsel en de genade om kinderen van God te zijn. Zij vertelt ons opnieuw welke hoop ons wordt aangeboden door onze Schepper: de hoop op het eeuwige leven. In die zin is ons hele leven een pelgrimstocht naar Hem die zowel de bron als het doel van ons leven is. We zijn op weg naar het Beloofde Land, naar het ultieme Vaderland!

                                                                                                                                    

rector Leo Palm